We draaien! Eindelijk! We zijn dankbaar dat onze ‘dromen’ uit het begin nu dan toch aan het uitkomen zijn. De schuren beginnen vol te raken! De foto’s spreken voor zich denk ik.
Na lang wachten (het duurde toch nog een keer vier maanden voor we de vitamines binnen hadden...) en een grote dosis geloof - die soms aan het opraken leek - maken we nu voedzaam deeg voor arme kinderen in het zuiden van Laos! Als de machines draaien, ruikt het hier alsof we een koekjesfabriek hebben. Heerlijke geur. Ut en ik wonen dichtbij en als de wind onze kant op komt ruiken we het thuis ook. En we ruiken het niet alleen, we horen het ook. De ‘dreun’ van de hamermolen is wel erg luidruchtig. Maar dat nemen we maar voor lief. Sinds begin juni draait de fabriek elke dag zo’n twaalf uur. Met voorbereidingen en het schoonmaken erbij betekent dat al met al werkdagen van een uur of veertien. Lange dagen dus, maar we zijn enthousiast en houden het (nog) goed vol.
En er is nog meer goed nieuws: terwijl we zo goed en snel mogelijk dit eerste contract met het Wereld Voedsel Programma (WFP) proberen uit te voeren, hebben we inmiddels twee extra contracten binnen kunnen slepen voor meer! Het WFP wil nog eens 190 ton extra en ook het Thailand-Burma Border Consortium (TBBC) heeft met ons een contract gesloten, voor 201.5 ton om precies te zijn. Dus nog meer voedsel voor de kinderen in Laos, maar ook voor de 120.000 vluchtelingen uit Myanmar langs de grens met Thailand. Dat betekent dat we de rest van het jaar heel druk blijven! Het is wel “hollen of stilstaan” zal ik maar zeggen. Het wachten was lang en op z’n tijd vervelend, maar nu weten we bijna niet hoe we al het werk voor elkaar kunnen krijgen!
We zijn ook in korte tijd van vijf naar ruim twintig medewerkers gegaan. Dat is ook een mooi aspect van dit werk, we kunnen dorpelingen uit de buurt het hoognodige werk verschaffen. De helft van onze medewerkers bestaat trouwens uit vrouwen, waarvan de meesten werken in de inpakafdeling.
Goed, tot zover dit goede nieuws over de productiviteit bij Mekong Valley Foods.
En dan ook nog even over hoe het hier prive, in huize-Huisjes gaat. Ik had toch al verteld van de drie kinderen van Ut’s zus die nu bij ons wonen? Het is zomervakantie en ze zijn nu alle drie ‘fulltime’ bij ons. Daar hebben we onze handen (vooral Ut, omdat ik veel werk) wel vol aan, maar het is ook heel gezellig. En er komt nog meer gezelligheid… Ut is inmiddels vier maanden in verwachting! Ook daar zijn we heel blij en dankbaar mee! 
En zo ervaren we thuis en op het werk veel zegeningen.
