Hier zit ik dan te schrijven... in Nederland! Het is buiten koud, grijs, regen dreigt, 't is amper 5 graden boven nul. Binnen is het echter lekker en aangenaam warm, de kachel staat hoog hier in Emmeloord! Hier ben ik dan, even in Nederland, als het ware tussen Myanmar (Birma) en Thailand in. Want m'n werk in Birma zit erop, en het werk in Thailand gaat beginnen. Kijk terug op een goede tijd in Birma, heb er veel kunnen doen in de afgelopen vier maanden. En nu begint Thailand dus.... Maar daar zal ik later weer meer overschrijven. Vandaag verblijf ik op 'polderbodem', en daar geniet ik van! Een bezoekje aan de polder staat natuurlijk in het teken van familie aangelegenheden, en nog belangrijke ook. Gister werd m'n lieve moeder 65 jaar! Nog jong is ze, maar toch al een hele leeftijd. En een uur voordat ik afgelopen vrijdag uit het vliegtuig stapte op Schiphol kwam Anna Ruth Meupelenberg ter wereld, m'n nieuwe nichtje, dochter van Anneke en Martijn! Heel bizonder om haar de dag van haar geboorte al in onze armen te mogen sluiten! Wat een mooi meisje.
DOCUMENTEN en STEMPELS
Vanmorgen ging ik naar het gemeentehuis van Emmeloord. Ik wilde er een "verklaring van goed gedrag" gaan halen. Maar die geven ze niet zomaar af... er blijkt altijd een 'opdrachtgever' te moeten zijn voor zoiets. In mijn geval is dat dus de Lao overheid, want die willen weten of ik een betrouwbaar persoon ben, voordat ik met een van hen onderdanen mag trouwen. Nu moet ik dus Ut in Laos vragen om een paar stempeltjes op een papiertje te laten zetten door haar dorpshoofd.. en misschien komt het dan wel goed. We zullen zien. Zo maakte ik vandaag dus een start met het regelen van de papieren die nodig zijn om goedkeuring te krijgen om met haar te trouwen. Dat wordt nog een lang rij stempels en paperassen. Want nadat ik wat ik nodig heb uit Nederland voor elkaar heb, wachtten ons in Laos nog 13 stempels die we daar moeten regelen.... Maar ze is het wel waard hoor....!
ZENDING en JONA
En terwijl ik hier dus in de winter van Holland zit te schrijven, was ik vorige week nog in het zonnige, warme (graadje of 33) Thailand. Daar woonde ik een zendingsconferentie bij. Een week lang met elkaar geluisterd naar toespraken, samen gezongen en gebeden (en ook nog even heerlijk gesnorkeld!). Een hele bemoedigende tijd. We waren bijeen met alle zendelingen in Azie van de Evangelische Covenant Church waar Peter en Ruthie bijhoren. En ik mocht dus ook mee komen. We hoorden veel verhalen over hoe God aan het werk is in o.a. Japan, Bangladesh, India, China, Thailand... We mogen een ieder met onze eigen gaven en talenten, en ook met onze eigen-aardigheden en tekortkomingen, een plaatsje hebben in Gods Koninkrijk, en het goede nieuws uitleven en vertellen. Jona was misschien niet zo'n heel goed voorbeeld van een zendeling. Hij wilde eerst niet naar Nineve. En toen God genade toonde met Nineve vond hij dat eigenlijk ook maar niets. Maar God gebruikte hem, zoals hij was. En het verhaal vertelt ons over Gods heiligheid, zijn souvereiniteit, maar ook zijn liefde voor ieder. Wij zijn, net als Jona, gezondenen. God gaat door met Zijn werk, en wij mogen daar deel van uit maken. Was goed om daar weer 'es speciaal bij bepaald te worden. Iets anders wat me bij is gebleven is dat er genoemd werd dat we we soms wat meer moeten 'zijn' in plaats van altijd maar 'doen'. We zijn immers geen "human doings", maar "human beings"! We mogen zijn in dit leven, in Gods koninkrijk. Elke dag. Waar dan ook, vertrouwen dat Hij van ons houdt, net als Hij dat van iedereen om ons heen doet.
Goed, hier laat ik het eerst bij. Er moet nog een hoop gebeuren tijdens dit korte bezoek aan Nederland. Ja, een hoop te 'doen', maar ik geniet er ook van om hier weer te 'zijn'!
